Kompendium wiedzy

Fizjoterapia w bolesnym miesiączkowaniu

U części kobiet myśl o zbliżającej się miesiączce wywołuje negatywne odczucia – znowu będzie boleć. Ból skurczowy pojawia się na kilka godzin przed wystąpieniem krwawienia i zwykle trwa przez 48-72h menstruacji; może promieniować w okolicę ud, krocza oraz kości krzyżowej.

Z pewnością większość kobiet choć raz w odpowiedzi na zgłaszanie występowania bólu miesiączkowego usłyszała, że „taka ich natura”, „przejdzie po porodzie” lub „poboli i przestanie”.

Jednak tak naprawdę ból wcale nie jest wpisany w miesiączkowanie. Przede wszystkim, gdy utrudnia codzienne funkcjonowanie, które jest możliwe tylko po zażyciu wielu leków przeciwbólowych, a często kończy się zażywaniem farmaceutyków dostępnych wyłącznie na receptę.

Objawy dodatkowe

Prócz bólu miesiączkowego większości kobiet towarzyszą jeszcze objawy dodatkowe, które potrafią być równie uporczywe, co ból. Ich występowanie związane jest między innymi ze zmianą hormonów oraz zastojem wody w organizmie, Oto kilka z nich:

• omdlenia,
• biegunka,
• nudności i wymioty,
• niestrawność i zgaga,
• obrzęki na przykład stóp,
• osłabienie,
• senność.

Warto także dodać, iż miesiączki mogą być bolesne nie tylko od samego początku ich występowania, ale także stać się takie na każdym etapie życia menstruującej kobiety. Jednakże zarówno w pierwszym, jak i drugim przypadku, ból nie powinien być traktowany jako norma.

Przyczyny bolesnej miesiączki

Przyczyny bolesnych miesiączek możemy podzielić na kilka kategorii:

1. Przyczyny krążeniowe:

• Postać zastoinowa

To sytuacja, w której odpływ krwi żylnej z rejonu miednicy mniejszej jest utrudniony. Bardzo często u kobiet, u których mamy do czynienia z tą przyczyną bolesnej miesiączki, występują żylaki przymacicza oraz ból po współżyciu i /lub orgazmie.

• Postać spazmatyczna

Czasem w rejonie miednicy mniejszej występuje problem niewystarczającego przepływu (napływu) krwi. Skutkuje to niedotlenieniem i niedożywieniem tkanek macicy.

2. Przyczyny anatomiczne:

• polipy, mięśniaki macicy,
• wady rozwojowe macicy,
• strukturalne napięcia więzadeł macicy np. więzadło obłe,
• podwyższone napięcie mięśni dna miednicy,
• blizny lub zrosty pooperacyjne,
• zaburzenia napięciowe rejonu jelit lub pęcherza moczowego,
• wąski kanał szyjki macicy,
• endometrioza.

Przyczyny te wpływają na przepływ krwi w rejonie miednicy mniejszej, a także na ruchomość macicy jako narządu – każdy narząd porusza się według własnego toru niezależnie od ruchów oddechowych. Także przeniesienie napięć z rejonu tkanek sąsiadujących (jelit, pęcherza moczowego) będzie mieć wpływ na motorykę macicy. To tutaj słowa „po porodzie tego bólu nie będzie” czasem znajdują zastosowanie, bowiem choćby więzadło obłe oraz kanał szyjki macicy po ciąży i porodzie zmienia swoją strukturę.

3. Przyczyny zapalne oraz hormonalne:

• infekcje układu moczowo-płciowego,
• nadmierna aktywność prostaglandyn,
• zaburzenia hormonalne.

Tutaj najczęściej dochodzi do zwiększonej aktywności prostaglandyn jako mediatorów stanu zapalnego. Prostaglandyny mają wpływ na dynamikę pracy skurczowej macicy, co skutkuje pojawieniem się bólu. Leki z grupy NLPZ (niesteroidowe leki przeciwzapalne) hamują wydzielanie tych hormonów, stąd zmniejszenie bólu po ich zażyciu. Dalej, zaburzenia hormonalne (np. nadprodukcja estrogenów w stosunku do progesteronu w drugiej fazie cyklu) wpływa na wzrost produkcji prostaglandyn. W momencie wystąpienia zaburzeń hormonalnych lub infekcji układu moczowo-płciowego nieodzowne będzie leczenie specjalistyczne u lekarza endokrynologa lub ginekologa.

4. Inne:

• stres,
• źle zbilansowana dieta,
• niska aktywność fizyczna,
• nieprawidłowa postawa ciała,
• palenie papierosów.

Stres powoduje wzmożoną produkcję kortyzolu, a także redystrybucję krwi z układu trzewnego i rozrodczego. Na dodatek związki zawarte w dymie papierosowym wpływają na obkurczenie naczyń krwionośnych także w rejonie macicy. Konsekwencją tego jest niedostateczne ukrwienie rejonu miednicy mniejszej, co może wywoływać ból.

Dieta uboga w antyoksydanty, a bogata w węglowodany proste oraz produkty wysoko przetworzone będzie sprzyjać rozwojowi stanu zapalnego.

Każda część naszego organizmu do swobodnej pracy potrzebuje ruchu oraz „luzu” w ciele. Aktywność fizyczna i prawidłowa postawa ciała mają zbawienny wpływ na cyrkulację płynów w naszym organizmie, głównie przez swobodną pracę przepony. Po pierwsze wysiłek fizyczny wpływa na redukcję skutków stresu, po drugie utrzymanie prawidłowej postawy ciała pozwala na wydajną pracę klatki piersiowej i jamy brzusznej, których zawartość nie będzie „zgniatać” macicy.

Fizjoterapia w bolesnych miesiączkach

Fizjoterapia bolesnego miesiączkowania poprzez przeprowadzenie wywiadu oraz badania (dna miednicy, powłok brzusznych, postawy ciała), pozwoli na określenie przyczyny bólu menstruacyjnego. Do wykorzystania mamy wiele technik, które z powodzeniem umożliwią redukcję bólu. W związku z tym pracuje się przede wszystkim poprzez:

• zmniejszenie napięcia więzadeł oraz mięśni dna miednicy,
• poprawę krążenia w rejonie miednicy mniejszej
• poprawę ruchu własnego macicy,
• poprawę czucia rejonu miednicy mniejszej,
• redukcję napięć rejonu jelit, pęcherza moczowego,
• przywrócenie balansu napięć ciała oraz poprawę motoryki oddychania,
• wyciszenie układu współczulnego, który jest odpowiedzialny za utrzymywanie się napięcia w ciele.

Fizjoterapia w bolesnych miesiączkach może być skuteczna niezależnie od tego, w jakim wieku pojawimy się w gabinecie. Daje nam natomiast możliwość odzyskania komfortu funkcjonowania w życiu codziennym. W rzeczywistości terapia może wpłynąć nie tylko na występowanie bólu podczas menstruacji, ale także na jej długość oraz obfitość.

Reasumując, jeśli Ciebie lub kogoś z Twoich bliskich dotyczy problem bolesnych miesiączek, zapraszam do umówienia wizyty.