Terapia blizn

Blizna jest tkanką łączną, która powstaje w miejscu uszkodzenia skóry. Nawet celowe nacięcie skóry podczas zabiegu chirurgicznego wiąże się ze zmianą struktury tkanki w danym miejscu.

Celem terapii blizny jest przede wszystkim poprawa ruchomości, co bezpośrednio przełoży się na lepszą funkcjonalność. Tutaj najczęstszym problemem będą blizny, które bolą, ciągną, swędzą, drętwieją,  utrudniają noszenie odzieży, ale również blizny, wokół których mamy zaburzone czucie.

Nie można również zapomnieć o aspekcie psychologicznym, gdyż wiele z blizn stanowi problem estetyczny. Przekłada się to niestety na jakość życia, zwłaszcza, gdy blizna jest widoczna i sprawia dyskomfort. Blizna może być także przyczyną dolegliwości w miejscu zupełnie innym niż to, w którym jest umiejscowiona. Dzieje się tak na skutek powiązań powięziowych, naczyniowych, nerwowych.

Przykładem dobrej pracy z blizną, może być przypadek pacjentki borykającej się z niespecyficznymi (w badaniach laboratoryjnych parametry były prawidłowe) zapaleniami pęcherza od około 6 miesięcy, praca z blizną po cięciu cesarskim uwolniła ją od dolegliwości.

Terapia blizny to nie tylko szereg technik manualnych, ale również odpowiedni dobór środków pielęgnacyjnych i medycznych w zależności od okresu gojenia, kinesiotaping oraz uwrażliwianie pozytywne blizny.